Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

PSIHOTERAPIJA

Psihoterapija je oblik psihološke intervencije čiji je cilj ublažavanje i otklanjanje poteškoća u psihičkom funkcionisanju i promena neprilagođenog ponašanja ,koje često dovodi do neprijatnosti u svakodnevnom životu. Postoji veliki broj različitih psihoterapeutskih modaliteta. Svi oni su zasnovani na saznanjima iz oblasti psihologije, a razlikuju se, mahom, prema naglasku koji stavljaju na pojedine psihološke faktore. Određene vrste psihoterapije (npr. psihoanaliza i analitički orijentisana psihoterapija) stavljaju naglasak na delovanje nesvesnih faktora, ličnih i kolektivnih, na svakodnevno psihičko funkcionisanje čoveka. Neke druge vrste psihoterapije (bihevioralna psihoterapija, REBT, CBT, …) prvenstveno su usmerene na one psihološke mehanizme koji su se tokom vremena kod date osobe razvili u različita neprilagođena ponašanja. Za sve psihoterapeutske modalitete od velikog je značaja poseban odnos koji se uspostavlja između psihoterapeuta i klijenta, ali se modaliteti između sebe razlikuju po meri u kojoj se sam odnos vidi i koristi kao izlečujući faktor.

Analitički orijentisana psihoterapija je psihoterapija zasnovana na saznanjima do kojih se došlo u okviru psihoanalize i analitičke psihologije Karla Gustava Junga, odnosno, na saznanjima o čovekovim nesvesnim procesima i njihovim produktima. Uz Frojdovu psihoanalizu i Adlerovu individualnu psihologiju, analitički orijentisana psihoterapija, kao praksa analitičke psihologije, predstavlja jedan od prvih psihoterapeutskih modaliteta. Osim istraživanju klijentovih nesvesnih procesa, analitički orijentisana psihoterapija veliku pažnju posvećuje i samom odnosu između psihoterapeuta i klijenta, koji vidi kao jedan od ključnih faktora izlečenja. Po načinu rada, odnosno primenjenoj "tehnici", analitički orijentisana psihoterapija je u znatnoj meri slična  prethodno opisanoj jungovskoj analizi. Osnovna razlika je u tome što su njeni ciljevi uže usmereni na rešavanje ograničenog broja unapred naznačenih poteškoća u psihološkom funkcionisanju.

Analitički orijentisana psihoterapija se pokazala kao veoma uspešna u situacijama akutnih i razvojnih životnih kriza, tj. prelomnih trenutaka u životu pojedinca. Večni izazovi ljudskog roda kao što su osamostaljivanje i napuštanje porodičnog doma, uspostavljanje i održavanje partnerskih odnosa, roditeljstvo, život u užoj i široj socijalnoj zajednici, starenje i sl. često nam postavljaju pitanja pred kojim ostajemo nemi. Čini nam se da se dalje ne može, da smo udarili glavom u zid i da nema nijedne staze koja vodi napred. Upravo u tim trenucima progovara glas iz naših dubina koji tokom psihoterapeutskih seansi učimo da čujemo i razumemo. Ovaj glas nesvesnog uliva novi duh, otvara vidike koje do tada nismo primećivali i pomaže da probijemo brane koje su onemogućavale dalji životni tok i razvoj. Osim pomenutih razvojnih kriza, život donosi i mnoge akutne krize izazvane stresnim događajima kojima obiluje istorijski trenutak u kojem se nalazimo. Nažalost, gubitak bliske osobe, gubitak posla, suočavanje sa teškom bolešću, razvod, rastanak i drugi slični događaji neretko nas pohode silinom kojoj teško uspevamo samostalno da se suprotstavimo, preteći tako našem psihičkom i fizičkom zdravlju. Analitički orijentisana psihoterapija pomaže da u sebi probudimo snage koje će nam pomoći da se izborimo sa ovim bolnim događajima i da ponovo pronađemo smisao življenja, za koji nam se čini da je zauvek izgubljen.

Mada se analitički orijentisani psihoterapeuti često protive "trpanju" ljudi u fioke, tj. "lepljenju" etiketa dijagnoza, izrečeno nešto stručnijim jezikom može se kazati da je analitički orijentisana psihologija pokazala znatan uspeh u tretmanu anksioznih poremećaja (socijalna anksioznost, generalizovani anksiozni poremećaj, fobije, panični poremećaj, …), opsesivno-kompulsivnih poremećaja, traumatičnih i stresnih poremećaja, depresivnih poremećaja, poremećaja ishrane (anorexia nervosa, bulimia nervosa, …), seksualnih disfunkcija (poremećaj erekcije, prerana ejakulacija, odložena ejakulacija,  poremećaj seksualne želje, ...) i dr. Polazeći od stava da je svaki čovek neponovljiva i jedinstvena individua, sa specifičnostima koje stroge klasifikacije ne mogu u potpunosti izraziti, na inicijalnoj (prvoj) seansi procenjuje se da li teškoće koje je klijent prijavio ulaze u grupu onih koje se mogu tretirati analitički orijentisanom psihoterapijom ili je neophodna podrška psihijatra i medikamentne terapije.

 Psihoterapeutska seansa traje 50 minuta. Da bi se uspostavio odgovarajući specifičan odnos između psihoterapeuta i klijenta, od izuzetnog je značaja da se seanse održavaju redovno, u kontinuitetu. Njihova učestalost je od jednog do četiri puta sedmično, u zavisnosti od potrebe i klijentovih mogućnosti. Tokom seanse psihoterapeut i klijent sede jedan naspram drugog. Na seansama se razmatraju sadržaji koje klijent iznese, među kojima značajno mesto imaju i produkti klijentovog nesvesnog. 

Često se dešava da klijent, koji je započeo psihoterapiju u cilju rešavanja nekog specifičnog životnog problema, razvije motivaciju za nastavak procesa u vidu analize.

 

Informacije o načinu prijavljivanja za psihoterapiju možete naći na stranici Prijava.