Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

JUNGOVSKA ANALIZA (PSIHOANALIZA)

Carl Gustav JungCarl Gustav JungJungovska analiza  je "psihoanalitički metod" koji je proistekao iz dela Karla Gustava Junga, koje je danas u izvesnoj meri uobličeno i poznato pod nazivom ANALITIČKA PSIHOLOGIJA.

Metod koji karakteriše dijalektički odnos između dve psihe, analitičara iklijenta sa ciljem proučavanja i istraživanja svesnih i naročito nesvesnih psiholoških sadržaja klijenta. U takvom odnosu odvija se dijalektički proces između dva psihička sistema koji reaguju jedan na drugi. To da je analiza dijalektički proces znači da su oba učesnika, i analitičar i klijent, u podjednakoj meri uključeni i prisutni u procesu, odnosno, postoji dvosmerna interakcija izmedju njih. To je Jung izrazio sledećim rečima: «Ne možete uticati ukoliko niste podložni uticaju...» (CW 16, §176). 


U "tehničkom" smislu, jungovska analiza je procedura koja podrazumeva sledeće:

  1. individualni rad sa klijentom;
  2. redovne susrete (najređe jednom sedmično); 
  3. rad licem u lice; 
  4. radnom prostoru analitičara; 
  5. za  novčanu nadoknadu.

Analizant (klijent) je osoba koja dobrovoljno ulazi u analitički proces radi ostvarenja jednog ili više sledećih ciljeva:

  • poboljšanje/unapređenje duševnog zdravlja i psihološkog funkcionisanja,
  • upoznavanje sebe, ali samim tim i drugih ljudi, kao i sveta oko sebe,
  • razrešavanje psiholoških teškoća,
  • didaktička analize, u slučaju da se osoba edukuje za budućeg analitičara. 

Analitičar je posebno edukovana osoba sa dugogodišnjim iskustvom lične analize i neophodnim znanjem o principima ispoljavanja i funkcionisanja psihe. Analitičar u analitički proces unosi celokupnu svoju ličnost, svoje profesionalno znanje, ali i svoje životno iskustvo.

Upravo iz ovog razloga, Jung je bio prvi među proučavaocima psihe koji je insistirao na trening analizi (lični analitički proces kroz koji mora proći budući analitičar pre samostalnog analitičkog rada sa klijentima) kao nužnom preduslovu za sve one koji nameravaju da se bave psihoterapijom. Jung je verovao da je osnovni isceljujući element u psihoterapiji tzv. “unutrašnje znanje” analitičara, stečeno kroz lično iskustvo i razumevanje psihe.

Analitička seansa se odvija u atmosferi uzajamnog poverenja i poverljivosti i po prirodi predstavlja obrazovni, etički i/ili isceliteljski proces, koji proishodi iz obostranog istraživanja i tumačenja neprilagođenog ponašanja, traumatskih događaja i različitih vrsta psiholoških fenomena, koji su tradicionalno nazivani afektima, osećanjima, sećanjima, snovima, fantazijama, idejama, sanjarenjem, konstruktima, stavovima …

Istraživanje navedenih fenomena sprovodi se pomoću metoda i tehnika koje su proistekle delom iz psihoanalize, a mahom iz psiholoških uvida do kojih su došli Karl Gustav Jung i njegovi sledbenici. Akcenat je stavljen na iracionalan, nepredvidljiv, afektivno obojen psihički materijal, kako bi se inicirala promena ili preobražaj (opažen ikako subjektivno, tako i objektivno od strane oba učesnika). Sav materijal koji tokom procesa analitičkog rada izađe na svetlost dana (fantazije, simptomi, snovi, odbrane, otpor, predstave, snovi) analizira se u skladu sa svojom reduktivnom (uzročnom, odakle potiče) ali i kreativnom i teleološkom dimenzijom (čemu vodi i zašto je tu).

Svrha jungovske analize je uspostavljanje optimalne veze između Ja i ostatka psihe, a naročito iniciranje i održavanje neprekinutog dijaloga između svesnog  nesvesnog. Dijaloga zahvaljujući kojem osoba može da prepozna kolektivne odrednice same sebe, ali i neponovljivost sebe kao individue. Analiza je celoživotni proces, čiju krajnju vrednost ne predstavlja dosezanje nekakvog konačnog cilja, već se cilj ostvaruje u samomputovanju, procesu neprestane psihičke integracije, vođenim simboličkim delanjem nesvesnog

Dolaženje u dodir i stupanje u odnos sa simboličkim, kreativnim i isceljujućim potencijalima nesvesnog jeste put ka individuaciji , upojedinačavanju. Tme osoba postaje celovita, psihološki individualna i nedeljiva celina (ucelovljena) bivajući istovremeno zasebna od drugih ljudi i kolektivne psihologije, a ipak u odnosu sa njima. 

 

Naglasak jungovske analize je na samom procesu – procesu stupanja u odnos sa nesvesnim – koji će nam olakšati razrešavanje, kako sadašnjih, tako i budućih psiholoških teškoća i unaprediti kreativno ucelovljavanje psihološkog iskustva u celini. Hodajući putem individuacije osoba biva Ličnost.

 

Informacije o načinu prijavljivanja za analizu možete naći na stranici Prijava.